دوچرخه سوار

گزارشهای یک رکابزن

دوچرخه سوار

گزارشهای یک رکابزن

دوچرخه سوار

سلام ...
خوش آمدید
این وبلاگ شامل نوشته های من که بیشتر درباره گزارش های دوچرخه سواری به نقاط مختلف ایران است، می باشد.
لطفا با نظرات خودتون در بهتر شدن وبلاگ من رو کمک کنید

۱۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «دوچرخه سواری قزوین به شمال» ثبت شده است


روز اول 16 شهربور 96

چند باری مسیر الموت به سه هزار را رکاب زده بودم و همیشه دوست داشتم به آبگرم سه هزار که در انتهای دره سه هزار و در زیر قلل تخت سلیمان واقع شده سر بزنم ولی قسمت نمیشد. با توجه به کمبود وقت، فرصت رکابزنی تمام مسیر از قزوین تا آبگرم و سپس تنکابن را نداشتیم. با ماشین یکی از دوستان، خودمان را به روستای پیچه بن، انتهایی ترین روستای منطقه الموت شرقی رساندیم و رکابزنی را ساعت 12 به سمت گردنه ۳۲۰۰ متری سلمبار آغاز کردیم. مسیر از پیچه بن تا گردنه تماما به شکل سربالایی و خاکی است و باید 500 متر ارتفاع بگیریم، تا به گردنه سلمبار و کارونسرای تاریخی پیچه بن برسیم کارونسرای پیچه بن در سالهای دور که مردم از طریق مسیر مالرو الموت به شهسوار رفت و آمد میکردند محل استراحت کاروان ها بوده (پیچه بن تا گردنه سلمبار 6.5 کیلومتر). بعد از گردنه مسیر تا سه راهی شهسوار و درجان سرپایینی هست و باید حدود 1500 ارتفاع کم کنیم. از رکابزنی در مسیر سرپایینی و پیچ در پیچ و لذت میبریم و از کنار روستاهای سلج انبار و مران عبور میکنیم تا به سه راهی آبگرم و تنکابن میرسیم (گردنه تا سه راهی آبگرم 20 کیلومتر). برای رفتن به سمت تنکابن باید مسیر سمت چپ که سرپایینی هست را ادامه داد. ما مسیر سربالایی سمت راست که به آبگرم منتهی میشود را رکاب میزنیم. مسیر تا آبگرم کاملا سربالایی است و باید حدود 850 متر ارتفاع بگیریم در مسیر سربالایی از روستاهای سرن، شهرستان، درجان، میانرود و کرن عبور میکنیم. روستای درجان آخرین روستای بزرگ در مسیر است و بعد از درجان مسیر به سمت آبگرم به شکل مالرو ادامه دارد. در مسیر مزارع لوبیا زیادی را میبینیم  محصول اصلی این منطقه لوبیا است. بعد درجان، مسیر مالرو را با عبور از چند پل چوبی به سمت روستای کوچک کرن ادامه میدهیم (سه راهی آبگرم تا کرن 9 کیلومتر)  قهوه خانه ابتدای روستا کرن محل مناسبی برای شبمانی است ولی ما با توجه اینکه قصد رسیدن به آبگرم را داریم از کرن به سمت آبگرم حرکت میکنیم. به گفته اهالی پیاده روی از کرن تا آبگرم حدود ۲ ساعت زمان میبرد. از اینجا به بعد با توجه به سربالایی و در بعضی نقاط سنگلاخ بودن مسیر امکان دوچرخه سواری وجود ندارد و بیشتر باید دوچرخه به دست حرکت کنیم. سربالایی های مسیر با یک شیب تند از پشت قهوه خانه شروع میشود و در بعضی جاها شیب ملایم و در بعضی نقاط شیبها تند میباشد مسیر در کنار رودخانه سه هزار ادامه پیدا میکند. در بعضی نقاط توسط پل های چوبی دست ساز از رودخانه عبور میکنیم. کم کم هوا رو به تاریکی میرود ولی ما با کمک نور هدلایت به مسیرمان ادامه میدهیم. حدود یک ساعت و نیم از مسیر را در تاریکی شب میرویم. پاکوب مشخصی تا آبگرم وجود دارد ولی در بعضی نقاط پاکوب ها به چند راهی تبدیل می شد و تشخیص مسیر اصلی را سخت میکرد که با کمک جی پی اس مسیر اصلی را ادامه میدهیم. در سر یک پیچ ناگهان چراغ ها و چادر های اطراف آبگرم نمایان شد و ما خوشحال از رسیدن به آبگرم در دل شب از آخرین پل چوبی دست ساز که از همه هم باریکتر تر بود عبور کردیم و به آبگرم سه هزار رسیدیم.با توجه به تاریکی شب پیمایش مسیر از روستای کرن تا آبگرم حدود دو ساعت و نیم زمان برد محلی های روستای درجان با زدن چند چادر و راه انداختن موتور برق امکان شب مانی برای  کسانی که چادر ندارند را با کرایه دادن چادر در تابستان فراهم کرده اند. ما سریعا چادر خودمان را برپا کردیم و به آبگرم رفتیم. دور محل آبگرم را دیوار سنگچین درست کرده اند. ( کرن تا آبگرم 5.5 کیلومتر) چشمه در یک حفره کوچک در دل زمین است که با چند پله از سطح زمین به پایین میرود. ظرفیت حفره آبگرم حدود شش یا هفت نفر است. جلوی خروجی آب را باید بست تا چاله از آبگرم پر شود‌. دمای آب نیز خیلی بالا نیست ولی این آبگرم طبیعی در دل کوه و خنکای شب لذت خاص خودش را دارد. بعد از آبتنی در آبگرم و خوردن شام در چادر بخواب رفتیم.

مسیر رکاب زنی: پیچه بن، گردنه سلمبار، سلج انبار، مران، سه راهی آبگرم و تنکابن،سرن، درجان، شهرستان، میانرود، کرن، آب گرم تخت سلیمان 

مسافت طی شده: 46 کیلومتر



روز دوم 17 شهریور 96

صبح ‌زود از خواب بیدار شدیم مه ارتفاعات منطقه را گرفته بود و هوا خنک و مطبوع بود. چادر و وسایل را جمع کردیم و آماده برگشت مسیر مالرو و ادامه رکابزنی تا تنکابن شدیم. بعد از کمی گپ زدن با کوهنوردانی که از روستای پراچان منطقه ی طالقان و با عبور از دمچه به آبگرم سه هزار رسیده بودند، مسیر برگشت را در پیش گرفتیم. برخلاف شب گذشته که در تاریکی و مسیر سربالایی بودیم امروز مسیر سرپایینی سرعتمان را ببشتر کرده بود و نصف بیشتر مسیر که مناسب بود را رکاب زدیم  و بعد از یک ساعت و نیم به روستای کرن رسیدیم در قهوه خانه روستا کمی استراحت کردیم. مسیر سرپایینی را برخلاف مسیر روز گذشته ادامه دادیم و بعد از سه راهی از کنار روستاهای یوج، قاضی محله و سربالان عبور کردیم جاده چند کیلومتر بعد از سربالان آسفالته میشود. هوا ابری است و آسمان هم میبارد و ما  را کمی خیس میکند هر چه به سمت شمال حرکت میکردیم طبیعت سرسبز و جنگلی تر میشد. هنوز مثل چند سال پیش که از این مسیر عبور کردم ماشین های سنگین مشغول جاده و تونل سازی برای جاده ی اصلی قزوین الموت تنکابن هستند به امید اینکه این جاده کمترین صدمه را به طبیعت این منطقه بزند. جاده را در دل جنگل و کنار رودخانه خروشان سه هزار بصورت سرپایینی ادامه میدهیم تا به قلعه گردن، خرم آباد و تنکابن میرسیم و از تنکابن به قزوین برمیگردیم 

مسیر رکاب زنی: آبگرم، کرن، درجان، شهرستان، سرن، یوج، قاضی محله، سربالان، داس دره، قلعه گردن، خرم آباد تنکابن

مسافت طی شده: 64 کیلومتر


فایل جی پی اس مسیر


دشت پیچه بن و قله شاه البرز



آبشار بالای روستای پیچه بن



مسیر مران به سه هزار



روستای درجان 



مزرعه لوبیا میانرود



یکی از پل های چوبی مسیر آبگرم



آبگرم سه هزار



محوطه بیرون آبگرم (در سمت چپ عکس دیوار سنگچین دور آبگرم مشخص هست)



برگشت مسیر مالرو از آبگرم به سمت کرن





سه هزار 







۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ شهریور ۹۶ ، ۱۶:۲۸
حسن

برنامه جنت رودبار تقریبا چند ساله به پای ثابت برنامه های من تبدیل شده امسال هم مثل چند سال گذشته این مسیر رو رکاب زدیم با این تفاوت که این بار مثل سال ۹۲ مسیر رو کامل از قزوین تا رامسر رکاب زدیم ولی در خرداد ماه و در هوای سرد مناطق کوهستانی البرز 

برای اطلاعات بیشتر در مورد این مسیر گزارش سال ۹۲ و سال ۹۴ یا این مطلب رو مشاهده کنید


فایل جی پی اس مسیر


خلاصه گزارش: 

روز اول(۱۲ خرداد ۹۶): قزوین، دانشگاه آزاد، باراجین، زرشک، گردنه گدوک، کامان، بهرام آباد، رازمیان، هیر و ویار

شب مانی‌ در امامزاده روستای ویار

روز دوم(۱۳ خرداد): ویار، شنگل رود، گردنه گونه کول، سپارده، یازن، نارنه، تمل، دوراهی افی، گردنه بزابن، ییلاق زورود (زاروت)

شب مانی در یکی از گوسفند سراهای ییلاق زورود ... هوا در این منطقه بحدی سرد بود که هنوز در نیمه خرداد گوسفندسراها و زنبور داری ها کارشان را در این ارتفاع شروع نکرده بودند. از اوایل تیر ماه گوسفندها را به این ییلاق میارن

ما قصد برپایی چادر در کنار یکی از چشمه های مسیر را داشتیم ولی با راهنمایی محلی ها از  کلبه چوپانان این منطقه که خالی بود استفاده کردیم

روز سوم(۱۴ خرداد): ییلاق زورود، گردنه ناصر تاش، لتکا، آغوزکی، پلهم جان، چورته، جنت رودبار، اکراسر، جنگل دالخانی، پیازکش، گالش محله، رامسر


امامزاده ویار


در مسیر گردنه گونه کول



گردنه گونه کول



در مسیر سپارده



سپارده به تمل



تمل به زورود



شب مانی در یکی از گوسفند سراهای زورود









آغورکی و گلین



در مسیر جنت رودبار 



جنت رودبار و روستاهای اطراف



اکراسر



جنگل دالخانی 






پارک جنگلی دالخانی











۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ خرداد ۹۶ ، ۰۶:۱۹
حسن
روز اول

پنج شنبه 21 اردیبهشت 96 ساعت 6:30 صبح با وانت از قزوین به سمت روستای انبوه حرکت میکنیم. از انتهای بلوار دانشگاه امام از قزوین خارج میشویم و با پشت سر گذاشتن روستاهای اسماعیل آباد، نیاق، الولک، گردنه کاماسار، دستجرد به پل انبوه و سرانجام روستای انبوه میرسیم و آماده شروع دوچرخه سواری میشویم. مسیر قزوین تا انبوه به غیر از چند کیلومتر در گردنه کاماسار که وضعیت مناسبی ندارد، کاملا آسفالته میباشد.
ساعت 9 صبح رکابزنی را از روستای انبوه (ارتفاع 1400متر) به سمت کلیشم (ارتفاع 1955) در جاده خاکی و سربالایی آغاز میکنیم. با رکاب زدن 17 کیلومتر مسیر خاکی به کلیشم میرسیم در قهوه خانه کلیشم کمی استراحت میکنیم و با ادامه مسیر سربالایی به بالاترین نقطه این مسیر با ارتفاع 2160 میرسیم و به سمت دریاچه خلشکوه سرازیر میشویم. بعد از کلیشم مناظر زیبای بهاری و دشت های پر از گلهای زرد پدیدار میشوند. از رکابزنی در مسیر سرپایینی و زیبا لذت میبریم تا اینکه به روستای گرزنه چاک (ارتفاع 1831) میرسیم. قبل از گرزنه چاک با طبیعت نیمه جنگلی زیبایی روبرو میشویم. مسیر اصلی برای رسیدن به داماش بعد از گرزنه چاک از روستاهای قوشلانه و چلوانسرا عبور میکند ولی ما مسیر فرعی را که از داخل روستای گرزنه چاک عبور میکند را انتخاب میکنیم. این مسیر یک فرعی جیپ رو است که انتهای آن برای ماشین بسته است ولی با دوچرخه براحتی میتوان از این مسیر عبور کرد در این مسیر زیبا و بکر کوهستانی به سمت داماش رکاب میزنیم و بعد از 40 کیلومتر رکابزنی در روستای زیبای داماش برنامه روز اول را به پایان میرسانیم و شب را در روستای داماش میگذرانیم . داماش روستای کوهستانی و ییلاقی خوش آب و هوا با ارتفاع 1750 متر از سطح دریا است که بخاطر روییدن گل سوسن چلچراغ که این روستا از معدود مکانهایی است که این گل در آن رشد میکند و چشمه آب معدنی آن معروف شده است. به گفته اهالی روستا فصل مناسب برای دیدن گل سوسن چلچراغ اواسط خرداد است.
روز دوم

جمعه 22 اردیبهشت ساعت 9 صبح رکاب زنی را از داماش به سمت روستای دوسالده در مسیر سرپایینی جنگلی و هوای مه آلود ادامه میدهیم. بعد از دوسالده و قبل از بره سر جاده آسفالته میشود (از روستای انبوه تا بره سر مسیر بکل خاکی بود). جاده سرپایینی و زیبا را با عبور از بره سر و چهارمحل رکاب میزنیم تا به برارود (ارتفاع 820 متر) میرسیم از برارود 7 کیلومتر در جاده سربالایی به سمت گردنه حشمت آباد (ارتفاع 1170 متر) ارتفاع میگیریم. مه در گردنه فوق العاده غلیظ است با احتیاط بعد از گردنه ارتفاع کم میکنیم از اینجا تا رستم آباد مسیر سرپایینی یا کفی است. از محل های دشتویل، سندس و توتکابن عبور میکنیم و سرانجام بعد از 50 کیلومتر رکابزنی در روز دوم به رستم آباد میرسیم. از رستم آباد تا رودبار 15 کیلومتر رکاب میزنیم و با اتوبوسهای عبوری از رودبار به قزوین برمیگردیم




روستای کلیشم


کلیشم


مناظر اطراف کلیشم


دریاچه خولشکوه


مناظر اطراف خولشکوه








خلشکوه به گرزنه چاک





مسیر گرزنه چاک





گرزنه چاک به داماش


گرزنه چاک به داماش





چشمه داماش


داماش در مه


داماش به بره سر


جنگلهای داماش به بره سر






۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ ارديبهشت ۹۶ ، ۲۲:۳۳
حسن

امسال هم مثل سال گذشته قسمت شد در تاریخ نهم و دهم مرداد دوباره یکی از مسیرهای مورد علاقه ام (الموت، اشکور، جنت رودبار) را رکاب بزنم. اینبار هم مه و باران همسفر ما بود. بهترین فصل برای رکابزنی این مسیر اواخر خرداد و اوایل تیر هست ولی اینبار از شانس ما آب و هوا خوب بود و ما به هوای گرم نیمه مرداد نخوردیم.

برای اطلاعات بیشتر در مورد این مسیر این لینک (مسیر شماره 2) را مشاهده کنید



روز اول (شنبه نهم مرداد 95):

مسیر طی شده با ماشین: قزوین، دانشگاه آزاد، باراجین، زرشک، گردنه گدوک، کامان، فلار، بهرام آباد، رازمیان، هیر، ویار 

مسافت طی شده با ماشین: 70 کیلومتر

مسیر دوچرخه سواری: ویار، شنگل رود، کلیج دره، گردنه گونه کوه، سپارده، یازن، نارنه، دوراهی میج، تمل، دوراهی افی، گردنه بزابن، زورود (زاروت) 

مسافت رکابزنی: 45 کیلومتر

کمترین ارتفاع: 1750 متر ویار

بیشترین ارتفاع: 2850 متر زورود


روز دوم (یکشنبه 10 مرداد 95): 

مسیر رکابزنی: ییلاق زاروت، ناصرتاش، گردنه لاکتراشان، دوراهی لگا، آغوزکی، پلهم جان، آرمو، چورته، میشاورک، جنت رودبار، اکراسر، ایزکی، دوراهی گرسماسر، پیازکش، گالش محله، رامسر

مسافت رکابزنی: 90 کیلومتر

کمترین ارتفاع: 4 متر رامسر

بیشترین ارتفاع: گردنه 3100 متر



روستای ویار





کوه بزابن



در مسیر سپارده به تمل






مناظر اطراف روستای لگا





















جنگل دالخانی














۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ مرداد ۹۵ ، ۲۳:۲۰
حسن


مسیر رکابزنی روز اول (24 اردیبهشت 95) : قزوین - باراجین - زرشک - گردنه گدوک - کامان - فلار - بهرام آباد - رازمیان - هیر 

مسافت رکابزنی: 60 کیلومتر

مسیر رکابزنی روز دوم (25 اردیبهشت 95) : هیر - ویار - شنگل رود - کلیج دره - گردنه گونه کول (آب انبار کش) - سپارده - لوشکان - درگاه - گرمابدشت - رحیم آباد - کلاچای

مسافت رکابزنی: 105 کیلومتر


بیشترین ارتفاع: 2800 متر گردنه گونه کول 

کمترین ارتفاع در هنگام صعود: 868 متر بهرام آباد

کمترین ارتفاع: 8 - کلاچای

مسافت کل: 165 کیلومتر


فایل GPS مسیر




جاده باراجین به زرشک



روستای کامان






دورنمای شهر رازمیان



روستاهای دربند و سوگاه


کوچه باغ روستای هیر



در مسیر گردنه گونه کول


گردنه گونه کول (آب انبارکش)






مناظر بعد از گردنه





در مسیر روستای سپارده



روستاهای بالا اشکور


اشکور


مسیر سپارده به لوشکان











سفید آّب




۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ خرداد ۹۵ ، ۲۰:۱۸
حسن


رکابزنی یک روزه از داماش تا سیاهکل (2 اردیبهشت 95)


مسیر رکابزنی:

جیرنده، داماش، چلوانسرا، سپستانک، دمبالده، ناش، اسطلخ کوه، آسیابر، باباولی، دیلمان، اسپیلی، گردنه لارخانی، جنگل دیلمان، آبشار لونک، سیاهکل

مسافت رکابزنی: 83 کیلومتر

بیشتربن ارتفاع: 1956 (گردنه جیرنده به داماش)

کمترین ارتفاع: 48 متر (سیاهکل)


 ساعت 5:30 صبح حرکت با ماشین از قزوین به سمت شهر لوشان پس از رسیدن به شهر لوشان مسیر را به سمت شهر جیرنده تغییر میدهیم.جاده کوهستانی پرپیچ و خم کم کم در دل کوهها ارتفاع میگیرد و سرانجام بعد از 2 ساعت به شهر جیرنده با ارتفاع 1490 متر از سطح دریا میرسیم.

 ساعت 8 صبح شروع رکابزنی از جیرنده در مسیر سربالایی خاکی به سمت گردنه (ارتفاع 1955 متر) مشرف به روستای داماش. پس از حدود یک ساعت رکابزنی و رفع پنچری ساعت 9:15 به گردنه میرسیم و سپس به منطقه زیبا و ییلاقی داماش سرازیر میشویم.(جیرنده تا گردنه 6 کیلومتر) در این موقع از سال که ما در این منطقه رکابزنی می کنیم (اوایل اردیبهشت) هنوز روستای داماش بدلیل سردسیر بودن کاملا سرسبز نشده است( برای سفر به روستای داماش و همچنین دیدن گل سوسن چلچراغ که روستای داماش از معدود مکانهایی است که این گل در آنجا می روید بهترین فرصت اواخر اردیبهشت یا اوایل خرداد است). پس از صرف صبحانه مختصر در داماش و پر کردن آب قمقمه ها از آب چشمه داماش به سمت روستای چل وان سرا در ادامه جاده خاکی سرازیر میشویم.(گردنه تا داماش 4 کیلومتر) قبل از روستای چل وان سرا مسیر دوباره سربالایی میشود. از کنار روستاهای چلوانسرا و سپستانک عبور می کنیم . بعد از سپستانک مسیر سربالایی خاکی با شیب زیاد را رکاب میزنیم (داماش تا سپستانک 7 کیلومتر) تا به روستای دنبالده برسیم. پس از دنبالده جاده سرپایینی میشود و با رسیدن به روستای ناش جاده خاکی به پایان میرسد. (سپستانک تا ناش 4 کیلومتر) از روستای ناش (ارتفاع 1560 متر) مجددا ارتفاع میگیریم و با عبور از روستای اسطلخ کوه دوباره مسیر خاکی میشود. تا ارتفاع 1870 رکاب میزنیم و بعد از آن به سمت روستای آسیابر سرازیر میشویم.  بعد آسیابر جاده دوباره آسفالته میشود. در مسیر سرپایینی از کنار روستاهای قشلاق و لور عبور میکنیم تا به روستای باباولی برسیم. (ناش تا باباولی 16 کیلومتر) روستای باباولی (ارتفاع 1330 متر) شروع دوباره مسیر سربالایی به سمت شهر دیلمان و اسپیلی و گردنه لاریخانی (ارتفاع 1770 متر) می باشد. پس از کمی استراحت در دیلمان باز هم مسیر سربالایی با شیب زیاد را به سمت گردنه لارخانی ادامه میدهیم.(باباولی تا گردنه لاریخانی 9 کیلومتر) با عبور از گردنه، ناگهان چهره طبیعت عوض میشود و وارد جنگلهای زیبای مابین دیلمان و سیاهکل میشویم. در دل جاده زیبای جنگلی و پر از پیچ و خم در دل کوه ارتفاع کم میکنیم و در ساعت 7 عصر به شهر سیاهکل با ارتفاع 48 متر از سطح دریا میرسیم. مسیر تا شهر سیاهکل تماما به شکل سرپایینی است. (گردنه لارخانی تا سیاهکل 40 کیلومتر)


فایل GPS مسیر




جیرنده شروع رکابزنی به سمت داماش




داماش




دورنمای درفک از داماش



مسیر داماش به چلوانسرا







سپستانک




مناظر مسیر سپستانک به دمبالده



مسیر دمبالده به ناش




دورنمای قله سماموس از مسیر اسطلخ کوه به آسیابر



دیلمان و اسپیلی



جنگلهای دیلمان به سیاهکل






۸ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۳:۳۱
حسن

خلاصه گزارش: 


روز اول (پنج شنبه 25 تیر 94):

مسیر طی شده با ماشین: قزوین، دانشگاه آزاد، باراجین، زرشک، گردنه گدوک، کامان، فلار، بهرام آباد، رازمیان، هیر، ویار 

مسافت طی شده با ماشین: 70 کیلومتر

مسیر دوچرخه سواری: ویار، شنگل رود، کلیج دره، گردنه گونه کوه، سپارده، یازن، نارنه، دوراهی میج، تمل، دوراهی افی، گردنه بزابن، زورود (زارولات) 

مسافت رکابزنی: 45 کیلومتر

کمترین ارتفاع: 1750 متر ویار

بیشترین ارتفاع: 2850 متر زورود


روز دوم (جمعه 26 تیر 94): 

مسیر رکابزنی: زورود، ناصرتاش، گردنه لاکتراشان، دوراهی لگا، آغوزکی، پلهم جان، آرمو، چورته، میشاورک، جنت رودبار، اکراسر، ایزکی، دوراهی گرسماسر، پیازکش، گالش محله، رامسر

مسافت رکابزنی: 90 کیلومتر

کمترین ارتفاع: 4 متر رامسر

بیشترین ارتفاع: گردنه 3100 متر


فایل Google Earth مسیر


فایل GPS مسیر



تعطیلات عید فطر در راه بود و من هم مثل هر سال بدنبال اجرای یک برنامه بودم ولی هر کدام از دوستانی که با هم همرکاب میشویم بعلتی نمیتوانستن با من همراه بشوند. به همین خاطر به سرم زد که تنهایی براه بیافتم و راهی شمال بشوم. مسیری را انتخاب کردم که با توجه به نزدیک بودن تعطیلات خلوت باشه. مسیرهای مختلفی مثل الموت به سه هزار و الموت به رحیم آباد رودسر را بررسی کردم ولی در آخر تصمیم ام این شد، مسیری که از الموت به سمت اشکورات میرود را رکاب بزنم و از اونجا مسیر فرعی و خاکی که به سمت جنت رودبار و رامسر میرود را ادامه بدهم و جاده اصلی که به اشکورات میرود رو دنبال نکنم.

 

نقشه مسیر قزوین، الموت غربی، اشکور، جنت رودبار، رامسر


برای اینکه تنها بودم و بارها مسیر قزوین تا روستاهای هیر و ویار را رکاب زدم . مسیر قزوین تا ویار را با ماشین طی کردم. با عبور از باراجین، زرشک، گردنه گدوک، کامان، فلار، بهرام آباد، رازمیان و هیر سرانجام به روستای ویار آخرین روستای بزرگ در مسیر الموت به اشکورات رسیدم رکابزنی را از این روستا به سمت گردنه گونه کوه آغاز کردم.


روستای ویار


مسیر دوچرخه سواری بعد عبور از پل رودخانه نینه رود با شیب های خیلی تند آغاز می شود و با پیچ های متعدد ارتفاع میگیرد. مسیر تا گردنه گونه کوه تماما سربالایی است. در مسیر سربالایی ها دو چوپان اشکوری را دیدم که برای چوپانی به منطقه الموت می رفتند و از جایی که برای چوپانی میرفتند تعریف کردند، دشتی است بنام ازناچاک که پشت قله ازناچاک واقع شده و مسیر مالروی تقریبا سختی دارد ولی چون این دشت در گودی واقع شده تمام تابستان در آنجا برف هست و جای سرسبز و پر گلی است . بخاطر همین در تابستان چوپانهای منطقه گله های خودشان را به دشت ازناچاک میبرند با تعریف چوپانها از این منطقه مشتاق شدم که یک بار هم در آینده به اونجا سفر کنم. دوربینم را به یکی از چوپانها دادم تا از من یک عکس بگیرد و از هم خداحافظی کردیم. 



رکابزنی رو ادامه دادم تا پس از طی 15 کیلومتر سربالایی سخت به گردنه گَوَنه کوه با ارتفاع 2800 متر از سطح دریا رسیدم.


گردنه گونه کوه



با عبور از گردنه با منظره زیبای دریای ابر و مه که دره اشکور را پوشانده بود، مواجه شدم. چند دقیقه ای در گردنه استراحت کردم و از این منظره زیبا لذت بردم.



بعد گردنه گونه کوه، مرز استان قزوین و مازندارن را رد کردم و وارد استان مازندارن شدم. مسیر از گردنه کوه تا روستای سپارده (اولین روستای مازندارن در این مسیر) کاملا سرپایینی می باشد.


قله بزابن


با طی 10 کیلومتر سرپایینی خاکی با مناظر زیبای دره اشکور به روستای سپارده با ارتفاع 1945 رسیدم. یک ساعتی در روستای سپارده استراحت کردم و همچنین از اهالی در مورد مسیر پیش رو خبر گرفتم. اهالی اشاره کردند تا نیمه شهریور زنبوردارها و چوپانهای زیادی در ارتفاعات این مسیر هستند و از نیمه شهریور به بعد و با سرد شدن هوا ارتفاعات رو ترک می کنند.

 رکابزنی را در استان مازندارن به سمت روستاهای یازن، نارنه و تمل ادامه دادم. (مسیری اصلی که از روستای سپارده منشعب میشود به سمت استان گیلان و روستای های لشکان، درگاه، بارگاه دشت، گرمابدشت و سرانجام رحیم آباد رودسر  ادامه پیدا می کند)



روستای سپارده


پس از 10 کیلومتر رکابزنی به ابتدای روستای تمل و شروع مسیر آفرود به سمت گردنه بزابن رسیدم. مسیر با چندین سربالایی شدید شروع میشود و بعد از چند پیچ شیب ملایم شد و مسیر در کمره کوه ادامه پیدا میکند و در نزدیکی های گردنه اول دوباره سربالایی های شدید به سمت گردنه شروع میشود.



در اطراف مسیر گاوهای زیادی رها شده بودند و همچنین هر چند کیلومتر زنبودارها چادر زده بودند.



بالاخره بعد از طی سربالایی های شدید، گردنه اول بنام بزابن را رد کردم و به منطقه زورود و زارولات رسیدم در این منطقه گوسفند سرا های زیاد و همچنین چشمه های آب متعددی در کنار جاده وجود دارد. برنامه ریزی من برای شب مانی به گونه ای بود که در یکی از گوسفند سراهای این منطقه چادر بزنم و شب را با چادر و کیسه خواب بگذرانم.



بعد گردنه و ابتدای منطقه زورد از کنار چادر یک زنبوردار عبور کردم. از من برای استراحت و خوردن چای دعوت کرد و من هم با کمال میل قبول کردم. به چادر رفتم و از من با نان و عسل و پنیر تازه پذیرایی کرد و کمی در مورد مسیری که رکاب زدم و مسیری که پیش رو داشتم با هم صحبت کردیم. بعد از استراحت قصد داشتم حدود 2 کیلومتر دیگر رکاب بزنم و در گوسفند سرای بعدی برای شب چادر بزنم ولی با اصرار من رو نگه داشت و من هم از اونجایی که خسته بودم، قید 2 کیلومتر پیش رو تا گوسفند سرا و چادر زدن در آنجا را زدم و شب را مهمان چادر با صفای دوست زنبور دار شدم.



قبل از غروب آفتاب مه دره های کنار ما را پوشاند. مه، مثل آب توی رودخانه، تو دره حرکت میکرد و گاهی به سمت ارتفاعات بالا میامد و دوباره پایین میرفت. هوا هم واقعا سرد شده بود و من کاپشن گرمکن ام را پوشیدم. در اواخر تیر ماه که همه از گرما در عذاب هستند، بخاطر سرما در چادر بخاری نفتی روشن کردیم! بدلیل هوای صاف کوهستان،  آسمان شب پرستاره ای بالای سر داشتیم. حدود نیم ساعت بیرون چادر نشستم و فقط به زیبایی های آسمان شب خیره شده بودم که دوباره مه بالا آمد و برای گرم شدن به چادر برگشتم و بعد از خوردن شام به خواب رفتم.



صبح زود قبل از طلوع آفتاب از خواب بیدار شدم که برای ادامه سفر براه بیافتم، ولی وقتی به بیرون چادر آمدم، هوا بقدری سرد بود که از شروع حرکت پشیمان شدم و دوباره به رختخواب برگشتم! تا آفتاب طلوع کند و هوا کمی گرم تر شود. با طلوع آفتاب هوا کمی گرم تر شد و با خداحافظی از دوست زنبوردار مهمان نواز مسیر را به سمت گردنه آخر  ادامه دادم.

از زورود تا گردنه جاده با شیب ملایم ارتفاع میگیرد. بعد از یک ساعت رکابزنی و عبور از کنار چندین گوسفندسرا به گردنه لاکتراشان با ارتفاع 3100 متر رسیدم و دوباره مثل روز گذشته، بعد از گردنه با منظره زیبای دریای ابر که دره های پایین دست را پوشانده بود مواجه شدم . 


منظره بعد از گردنه






بعد گردنه، جاده سرپایینی خاکی در دل کوهها ارتفاع کم میکند و مناظر کم کم از شکل کوهستانی به جنگل های پراکنده تغییر میکنند. با کاهش ارتفاع وارد مه شدم و بعد از آن مه تقریبا کنار رفت و آفتاب نمایان شد.



جاده تا نزدیکی های جنت رودبار تماما سرپایینی است و قبل و بعد از جنت رودبار چند کیلومتر مسیر سربالایی ملایم یا کفی دارد و همچنین چند کیلومتر بعد از روستای آرمو مسیر آسفالته میشود. در مسیر رسیدن به جنت رودبار از کنار دورراهی روستاهای مختلف با مناظر زیبا رد شدم از جمله : لگا، آغوزکی، پلهم جان، آرمو، چورته و میشاورک 



در جنت رودبار نیم ساعتی توقف و استراحت کردم. روستا تقریبا شلوغ بود. به همین خاطر زیاد در جنت رودبار توقف نکردم و به مسیر ادامه دادم

بعد از جنت رودبار با پشت سرگذاشتن روستاهای ایزکی و اکراسر و جنگل های پراکنده وارد یکی از زیباترین جنگلهای خطه شمال به نام جنگل دالخانی شدم. تقریبا بعد از دوراهی گرسماسر جنگل های انبوه و زیبای دالخانی شروع میشوند.




این جاده در تونلی از درختان زیبا ارتفاع کم می کند . در اواسط جنگل دالخانی گاهی مه فضای جنگل را می پوشاند و زیبایی خاصی به مسیر میداد. هر چند کیلومتر توقف میکردم توقف میکردم و از زیبایی های طبیعت جنگل لذت میبردم. 





با نزدیک شدن به شمال نم نم باران شروع به بارش کرد. با پوشیدن بارانی با سرعت کم به مسیرم ادامه دادم. هر چه به رامسر نزدیک میشدم با توجه به تعطیلات جاده شلوغ تر می شد و بعضی از مسافران در این هوای لطیف و پاک در حال کشیدن قلیان بودند! 








جنگلهای انبوه دالخانی تا نزدیکی روستای پیازکش ادامه دارد و با رسیدن به روستای پیاز کش منظره زیبای آبی دریا از دل جنگلهای روی کوه مشخص میشود.


منظره رو به دریا از روستای پیازکش


بالاخره در ساعت 3 بعد از ظهر به رامسر رسیدم. بدلیل تعطیلات رامسر فوق العاده شلوغ بود. به همین خاطر زودتر بلیط برگشت تهیه کردم و به قزوین برگشتم.





۱۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۹ تیر ۹۴ ، ۰۰:۵۸
حسن

یه بار دیگه، یکی از مسیرهای آفرود قزوین به شمال رو با یکی از دوستان خوبم رکاب زدیم. فقط بخاطر کمبود وقت قسمتی از مسیر مابین قزوین تا روستای انبوه رو با وانت طی کردیم و رکابزنی رو از روستای انبوه آغاز کردیم در ادامه  خلاصه ای از برنامه و چند تا عکس رو مشاهده کنید. این برنامه مشابه برنامه دو سال پیش در همین مسیر بود


روز اول: 

مسیر طی شده با وانت : قزوین - اسماعیل آباد - نیاق - الولک – گردنه کماسر (کاماسار) – دستجرد – طیاندشت – پل انبوه - انبوه (70 کیلومتر)
دوچرخه سواری از روستای انبوه تا کلیشم (17 کیلومتر)

پنج شنبه 14 خرداد: حرکت با وانت از قزوین به سمت انبوه در ساعت 15:30
با پشت سر گذاشتن روستاهای نیاق، الولک، گردنه کاماسار، دستجرد، پل انبوه به روستای انبوه می رسیم . مسیر از قزوین (ارتفاع 1300 متر) تا گردنه کاماسار (ارتفاع 2200 متر) به صورت سربالا است و از گردنه به سمت پل انبوه سرپایینی. حدود 60 در صد مسیر آسفالته است و مابقی خاکی نسبتا مناسب.
 از پل انبوه (ارتفاع 700) مسیری که از سال 93 آسفالت شده به سمت روستای انبوه (ارتفاع 1400) میرود. با رسیدن به روستای انبوه و بعد پیاده کردن دوچرخه ها از وانت، ساعت 18:45 شروع رکابزنی به سمت روستای کلیشم  . بعد رکاب زدن 17 کیلومتر مسیر خاکی اکثرا سربالایی در ساعت 20:45 به روستای کلیشم (ارتفاع 1950) می رسیم. شب مانی در قهوه خانه روستا


روز دوم :

 مسیر رکابزنی: کلیشم – ترار – جلیسه – چمچال – ملامحله – پیرکوه – پل آزادگان –  ملکوت – امام – خصیل دشت 

مسافت طی شده: 53 کیلومتر


جمعه 15 خرداد: ساعت 6:30 شروع رکابزنی در جاده خاکی به سمت گردنه تورار (ارتفاع 2300 متر)
 ساعت 7:30 با رسیدن به گردنه تورار و امامزاده ابراهیم به سمت روستای جلیسه سرازیر می شویم. پس از جلیسه با شروع جاده آسفالته و با پشت سر گذاشتن 3 کیلومتر سربالایی به سمت روستاهای ملامحله و پیرکوه سرازیر میشویم و با عبور از پل آزادگان در ساعت 10 به یک چهارراهی میرسیم. مسیر دست راست به سمت شرق را ادامه میدهیم و به پست ترین نقطه مسیر هنگام صعود با ارتفاع 1045 متر میرسیم. شروع مسیر سربالایی به سمت روستاهای ملکوت و امام (Omam)
 با رکاب زدن 13 کیلومتر جاده سربالایی به روستای ملکوت (ارتفاع 1429 متر) و سپس امام (ارتفاع 1760 متر) میرسیم. بعد از صرف ناهار و استراحت، ساعت 16:30 به سمت منطقه خصیل دشت رکاب میزنیم. بعد از امام وارد مناطق زیبای ییلاقی شهرستان املش می شویم.
 با طی 4 کیلومتر مسیر خاکی با سربالایی های شدید به جاده اصلی منتهی به منطقه خصیل دشت با ارتفاع 2100 متر میرسیم و به سمت پایین سرازیر میشویم.
ساعت 18:30 پس از مسافت 12 کیلومتر به خصیل دشت (ارتفاع 1817) وارد میشویم. شب مانی در قهوه خانه آقای صمدی.
 
روز سوم:
خصیل دشت – سه راهی شلیشه – هالی دشت – آغوزچال – بلوردکان - املش
مسافت طی شده: 40 کیلومتر

شنبه 16 خرداد: ساعت 7 صبح شروع رکابزنی در مسیر جنگلی با مناظر زیبا ار خصیل دشت به سمت بلوردکان و املش. در مسیر خصیل دشت تا بلوردکان با پیچ های پی در پی ارتفاع کم می کنیم و بعد از طی 20 کیلومتر به بلوردکان (ارتفاع 300 متر) میرسیم. بعد از بلوردکان جاده کفی و سرپایینی را در کنار رودخانه شلمان رود به سمت املش ادامه می دهیم. ساعت 9:15 به املش میرسیم  و با اتوبوس به قزوین برمی گردیم.
 

مسافت کل : انبوه تا املش (110 کیلومتر)
بیشترین ارتفاع: گردنه تورار (2308 متر )
کمترین ارتفاع: املش(47 متر )
کمترین ارتفاع هنگام صعود : دوراهی موسی کلایه و ملکوت (1040 متر)




مسیر قزوین، انبوه، کلیشم، خصیل دشت، املش




انبوه به کلیشم



روستای کلیشم



امامزاده ابراهیم تورار



کلیشم به جلیسه



جلیسه


جلیسه به پیرکوه






امام به خصیل دشت


در مسیر خصیل دشت





مسیر خصیل دشت به بلوردکان








مسیر بلوردکان به املش


۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۱ خرداد ۹۴ ، ۲۲:۰۰
حسن

سلام دوستان

 در این پست قصد دارم به منطقه الموت و راههای آفرودی که قزوین را از این منطقه زیبای کوهستانی به شمال کشور متصل میکند، بپردازم.دره وسیع الموت منطقه ای کوهستانی در شمال شهر قزوین شامل دو بخش الموت غربی و شرقی است . منطقه الموت غربی و شرقی جاده های مختلفی دارند که برای برنامه های آفرود هر کدام زیبایی های خاص خودشون را دارند. بدلیل کوهستانی بودن این منطقه و طبیعت زیبایش یکی از بهترین مکانها برای دوست داران مسیرهای آفرود بخصوص دوچرخه سواران کوهستان است. دیاری که علی رغم سختی هایش در سربالایی ها ولی با طبیعت بکر و مناظر زیبایش و قله های مرتفع اش دوستدارن طبیعت را در فصول مختلف به این منطقه فرا میخواند. در این نوشته سعی کردم با کمک عکسها و فایل های نرم افزار Google Earth و نوشته های سایر دوستان و منابع دیگر و اطلاعاتی که خودم بدست آوردم مسیرها را برای شما معرفی کنم.

 هدف اصلی من از این نوشته طولانی برای دوچرخه سواران کوهستان است ولی احتمالا نوشته های من درباره نوع مسیر بدرد موتور سواران و ماشین سواران آفرود نیز بخورد. زمانبندی هایی که من بطور تقریبی در طول این متن میاورم برای دوچرخه سواری کوهستان است البته در دوچرخه سواری کوهستان هم بسته به آمادگی جسمانی افراد گروه، شرایط جوی، حمل بار توسط دوچرخه سوار (شامل کیسه خواب، چادر و ...) و داشتن ماشین پشتیبان زمابندی اجرای برنامه متفاوت خواهد بود. ضمن این نکته هم ضروی است که دوچرخه سوارانی که قصد رکاب زدن در این مسیرها را دارند باید از آمادگی جسمی نسبتا خوبی برای دوچرخه سواری کوهستان برخوردار باشند. در این مسیرها بسته به نوع برنامه باید روزانه حداقل 5 تا 6 ساعت در مسیر کوهستانی رکاب زد که با احتساب زمان های استراحت این مدت 6،5 ساعته برای اجرای برنامه متفاوت خواهد بود. و در اکثر مسیرها با فرض رکاب زدن تمام مسیر حدودا باید نزدیک به 800 تا 1500 متر اختلاف ارتفاع را بصورت سربالایی (اغلبا آفرود) رکاب زد. پس از قبل، آمادگی های لازم برای اجرای این نوع برنامه را کسب کنید تا در اواسط برنامه دچار مشکل نشوید و یا اینکه ماشین پشتیبان شما را همراهی کند که میتواند هم حمل بارها را به عهده بگیرد و هم در صورت نیاز همرکابانی که توان ادامه مسیر را ندارند را سوار کند.

 مسیرهای دسترسی از قزوین به منطقه شمال در کل 3 مسیر اصلی هستند:

1- قزوین - الموت (معلم کلایه) - سه هزار - تنکابن

2- قزوین - الموت (رازمیان ) - اشکور - (رحیم آباد - رودسر ) یا (جنت رودبار - رامسر)

3- قزوین - الولک - الموت - کلیشم - (دیلمان - سیاهکل - لاهیجان) یا (خصیل دشت - املش)

 مسیر شماره 2 و 3 را میتوان بعد از منطقه الموت در دو مسیر متفاوت به سمت شمال ادامه داد


دانلود فایل Google Earth تمام مسیرها در قالب یک فایل

برای دانلود جداگانه فایل هر کدام از مسیرها به ادامه مطلب بروید


در ادامه مطلب این مسیرها را توصیف خواهیم کرد

 مسیر قرمز قزوین به تنکابن - مسیر سبز قزوین به رودسر (صورتی به رامسر) -مسیر آبی قزوین به لاهیجان (نارنجی به املش)

۴۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ دی ۹۳ ، ۱۹:۲۷
حسن
باز هم قسمت شد بریم شمال اونم از جاده ای که دو سال پیش با امین قسمتی از اون مسیر رو رکاب زدیم ولی قسمت اولش متفاوته و از یه مسیر قدیمی رفتیم که البته تا الان اون قسمت از مسیر رو من نرفته بودم و برام جدید بود. البته این برنامه قرار نبود به این شکل اجرا بشه و از اواسط برنامه میرفت که کنسل بشه ولی خدا رو شکر به پایان رسوندیمش.


روز اول
۱۴تیر ۹۳

مسیر : شهرک حصار خروان (20 کیلومتری اتوبان قزوین کرج) – کبریت میان – سه راهی قز قلعه - گردنه اکبر آباد (دکل صدا وسیما) – چاله – زردجین – تونل شیرکوه – باغدشت – شهرک - محمودآباد

این بار جاده ای رو برای رفتن به الموت انتخاب کردم که برای خودم تازگی داشت . این جاده در دهه 30 و 40 توسط نیروهای خارجی ساخته شده و اولین و قدیمی ترین جاده منطقه الموت هست.قسمت اول این مسیر از روستای کبریت میان در نزدیکی اتوبان قزوین به تهران تا روستای شهرک از روستاهای الموت تماما خاکیه

ساعت 6 صبح برنامه رو از روستای حصار خروان شروع کردیم.

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

مسیر بعد از روستای کبریت میان خاکی شد البته خاکیش خوبه. از میان مزارع گندم عبور کردم تا به سمت گردنه که دکل صدا و سیما در بالاش از دور مشخصه برسیم. 

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

مسیر جدید قزوین الموت تنکابن هم در راستای همین جاده ای که ما طی میکردیم در حال ساخته و حدود 20 کیلومتر اولش هم آسفالت شده ولی چون بعد از چند کیلومتر این دو تا جاده از هم فاصله می گیرن و دور میشن ما همون مسیر خودمون رو طی کردیم و وارد مسیر جدید نشدیم. 
بعد از سه راهی روستای قز قلعه سربالایی های مسیر تند شد و شروع به ارتفاع گرفتن به سمت گردنه کردیم . جاده با اینکه قدیمی سازه ولی شیب مسیرش خوب بود و خاکی مسیر هم مناسب بود. بعد از رسیدن به گردنه اکبر آباد و کمی استراحت و صحبت با نگهبان دکلهای مخابرات به سمت دره الموت سرازیر شدیم. 

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
روستای چاله
پس از طی کردن چند کیلومتر سرپایینی به دو راهی رسیدیم که بعد از حدود 20 کیلومتر در تونل شیرکوه به هم متصل میشن ولی از روستاهای متفاوتی رد میشوند. ما به خیال اینکه مسیر سمت چپ که از روستای چاله و زردجین رد میشه بهتره این مسیر رو انتخاب کردیم (مسیر سمت راست به اکبر آباد و آقاگیر میره). ولی از این خبر نداشتیم که مسیرش واقعا داغونه هر چی پایین تر میرفتیم مسیر خراب میشد تا اینکه به روستای چاله رسیدیم. در روستای چاله میهمان یکی از اهالی خونگرم روستا شدیم و کمی استراحت کردیم و از ما با گیلاس و آلبالوهایی که تازه از باغ چیده بودن پذیرایی کرد.

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
یکی از اهالی خونگرم روستای چاله


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

نیم ساعتی استراحت کردیم و به مسیرمون به سمت پایین ادامه دادیم و از روستای زردجین هم عبور کردیم دیگه واقعا جاده خراب شده بود. اهالی روستای چاله از این مسیر با الموت رفت و آمد نمیکنن.
جاده ی پر از سنگهای ریز و درشت و خاک نرم نمیگذاشت تو سرپایینی ها سرعت بگیریم. در بعضی از قسمتهای جاده بدلیل ریزش بسته شده بود که امکان عبور یک ماشین به زحمت بود.


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
ریزش جاده چاله به شیرکوه

نزدیکی های تونل شیرکوه بودیم که بالاخره این جاده خراب کار دست من داد و دوچرخه در یه شیب تند، روی خاک نرم لیز خورد و زمین خوردم که فقط یه خراش کوچیک روی زانوم افتاد. سریع بهش رسیدگی کردم و مسیر رو به سمت شیرکوه ادامه دادیم

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
شیرکوه

در نزدیکی های تونل به دلیل عملیات جاده سازی نیم ساعتی معطل شدیم و من هم کمی استراحت کردم. تو همین استراحت کم کم بدنم سرد شد و دردی در مفصل زانوم آشکار شد. که البته در راه رفتن بیشتر اذیت میکرد تا رکاب زدن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
ماشین آلات راه سازی در حال کار روی جاده قزوین - الموت - تنکابن


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
تونل شیرکوه سال ساخت 1344

بعد عبور از تونل در مسیر سربالایی ملایم به سمت روستای شهرک رکاب زدیم دیگه زانوی من برای ادامه مسیر یاری نمیکرد. تصمیم داشتیم داشتیم شب اول رو در روستای گرمارود بمانیم . 18 کیلومتر تا گرمارود مسیر باقی مانده بود و همچنین تا غروب هم 2 ساعتی فرصت داشتیم ولی زانوی من دیگه جوابگو نبود. چند کیلومتر بعد از شهرک به روستای محمود آباد رسیدیم و با توجه به اینکه اونجا سوییت داشت و من هم دیگه نمیتونستم ادامه مسیر بدم تصمیم گرفتیم تا امشب رو تو این روستا بمونیم و ببنیم فردا پای من بهتر میشه یا نه.

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

بعد از اجاره اتاق من فقط استراحت کردم و دوستم که از مزرعه پرورش ماهی چند تا ماهی قزل آلا خریده بود مشغول درست کردن آتش و کباب کردن ماهی برای شام شد.



روز دوم
۱۵تیر ۹۳



صبح زود از خواب بلند شدم تا وضعیت زانوم رو چک کنم که دیدم با دیشب تغییری نکرده و در راه رفتن درد میکند. تا حدود ساعت 10 استراحت کردم و داشتیم تصمیم میگرفتیم که با ماشین به قزوین برگردیم. از طرفی زانوم درد میامد و از طرفی هم دلم نمیومد برنامه رو خراب کنم. دوباره سوار دوچرخه شدم تا زانوم رو تست کنم. در سرپایینی زانوم دردی نداشت ولی نمیتونستم سربالایی رو رکاب بزنم. فکری به سرمون زد از اونجایی که مسیر گردنه سلمبار تا دره سه هزار و تنکابن 95 درصد سرپایینیه تصمیم گرفتیم مسیر تا گردنه رو با ماشین طی کنیم و از اونجا با دوچرخه به سمت پایین سرازیر بشیم. یک ساعتی دنبال ماشین گشتیم ولی هیچ ماشینی اون سمت نمیرفت و وانت نیسان هم درخواست مبالغ بالای صد هزار تومان میکرد. تا اینکه بالاخره به آژانس در معلم کلایه زنگ زدیم و قرار شد بیاد دنبال ما و تا گردنه 60 هزار تومان از ما بگیره.

ساعت 11 دوچرخه ها رو عقب ماشین باز زدیم و به سمت گردنه حرکت کردیم و بعد حدود 40 دقیقه در کاروانسرای پیچه بن حدود 1 کیلومتر مانده به گردنه از ماشین پیاده شدیم. وضعیت زانوم هم کمی بهتر شده بود.

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
آبشار کلاک در مسیر گرمارود به پیچه بن


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
دشت مرتفع و زیبای پیچه بن


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
انتهای مسیر گردنه از سمت الموت
در نزدیکی گردنه کارونسرای پیچه بن قرار داره که از کاروانسراهای دوره قاجاری است و تا 50 سال پیش هم رونق داشته و کاروانهایی که از سمت شمال به قزوین یا برعکس می آمدن در اینجا اتراق میکردن. ولی از از 50 سال پیش با کشیده شدن جاده ما بین مناطق جبهه شمالی و جنوبی رشته کوه البرز این مسیرهای مالرو و صعب العبور کم تردد شدن و کارونسرا هم از رونق افتاد و متروکه شد.


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
کارونسرای پیچه بن



گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

از کارونسرا بازدید کردیم و به سمت گردنه 3300 متری سلمبار رفتیم و چشممون به جمال قله علم کوه با اون نوک تیزش و کوههای تخت سلیمان روشن شد.

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
من و علم کوه!



گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
روستای سلمبار اولین روستای مازندران در این مسیر


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

با وجود اینکه سر ظهر بود، هوای منطقه فوق العاده خنک و مطبوع بود و تو این فصل دامنه کوهها هنوز سرسبز و پر گل بودن. جاده زیبا مدام در دل کوه پیچ میخورد و ارتفاع کم میکرد در کنار مسیرهم پر بود از کندوهای زنبور عسل و روستاییانی که به مناطق مرتفع آمده بودن تا از گلهای این مناطق برای تغذیه زنبورها استفاده کنند.

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
در یکی از زنبورداری ها چند دقیقه ای با چند زنبوردار هم کلام شدیم و از نزدیک با کار و مشکلاتشون آشنا شدیم یکی از بزرگترین مشکلاتشون خرسهای منطقه هستند که کندو ها رو داغون می کنند و اگر یک شب بالای سر کندوها نباشن خرس ها عسل رو از بین میبرن. در ضمن زنبوردار ها گفتن که سه شب پیش تو منطقه برف بارید!! و علم کوه و ارتقاعات پایین ترش رو کاملا سفید پوش کرده بود.

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
از زنبوردارها خداحافظی کردیم و به سمت ارتفاعات پایین حرکت کردیم و کم کم هوا مه آلود شد و مه گاهی جاده رو دربر میگرفت و گاهی کنار میرفت. در وسط راه میهمان دو پیرمرد باحال هم شدیم که دو نفری زده بودن به دل جاده

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

بعد روستای مران از مناطق ییلاقی خارج شدیم و وارد مناطق جنگلی شدیم و جنگل های سرسبز سه هزار نمایان شدن .

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
روستای مران

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
مسیر مران به سه هزار


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

از روستای سربالان که عبور کردیم من واقعا حیرت زده شدم جنگل نسبت به دو سال پیش که ما این مسیر رو رکاب زدیم خراب شده بود و کنار جاده پر شده بود از کارگاههای جاده سازی و هر چند کیلومتر در حال کندن تونل بودن و ماشین آلات راهسازی هم مدام در حال رفت و آمد بودن


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
روستای سربالان


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
عملیات حفر تونل جاده قزوین - الموت - تنکابن


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن


گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن



گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

اواسط مسیر یک ماشین که آژیر میکشید از ما خواست که به سمت پایین حرکت کنیم چون قرار بود صخره های کنار جاده رو منفجر کنند و جاده رو میخواستن ببندند. ما از مسیر سریع خارج شدیم و چند دقیقه وایستادیم تا انفجار رو ببنیم . بعد از چند دقیقه و تخلیه کامل مسیر دستور انفجار رو دادن واقعا صدای مهیبی داشت بخصوص که منطقه کوهستانی بود و صدا تو کوهها میپیچید.
بعد از دیدن انفجار به سمت تنکابن حرکت کردیم و از مناطق جنگلی زیبا عبور کردیم و هر چند دقیقه برای لذت بردن از مناظر توقف میکردیم 

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن

گزارش دوچرخه سواری قزوین – الموت (جاده اکبر آباد) –  سه هزار -  تنکابن
بام تنکابن

بالاخره ساعت 8 عصر به تنکابن رسیدیم و فردا ظهر با اتوبوس به قزوین برگشتیم

این هم مسیری که در دو روز طی کردیم و فایل گوگل ارث مسیر

مسیر: محمود آباد – زوارک - گرمارود – پیچه بن – گردنه سلمبار - مران – یوج – قاضی محله - سربالان – خرم آباد – تنکابن
۱۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ تیر ۹۳ ، ۲۳:۲۹
حسن